Benjamin Wilson meslekten bir bilgin değildi. Illinois, Geneva'da gazete editörüydü; Yunancayı kendi kendine öğrendi ve 1857 ile 1863 arasında, parça parça, yalnızca çevirmekle kalmayıp imal de ettiği satır arası bir Yeni Antlaşma yayımladı: yeğeni, dizilmiş her sayfanın balmumu kalıbını alışını, bir bakır zar oluşsun diye onları gece boyu asit içinde asılı bırakışını, bakırın arkasını dökme madenle destekleyişini ve çocuk kalıbı mürekkepleyip dururken sonucu el presinde basışını seyretmişti. Tamamlanan cilt 1864'te çıktı. Yunanca için Johann Jakob Griesbach'ın 1770'lerde kurduğu metni, Codex Vaticanus'tan alınmış okumalarla birlikte kullandı.
Wilson'ın gerçekte bastığı bir değil iki İngilizce metindi. Sayfanın solunda Yunanca, her sözcüğün altında birebir sözcüğü sözcüğüne İngilizce şerhle akıyordu; sağında ise kendi düzeltilmiş çevirisi, Emphatic Version. Bunlar aynı şey değildir ve Yuhanna 1:1'de açıkça çelişirler — şerh «and a god was the Word», Emphatic Version «and the LOGOS was God» der. İkisi de Wilson'ındır, aynı kitapta birkaç santim arayla basılmıştır. Bu derleme şerhi barındırır, yani insanların alıntıladığı sütunu; onun Kutsal Kitaplar ızgarasında değil de kendi bölümünde durmasının sebebi budur. Şerh, bir Yunanca cümlenin nasıl kurulduğunu kaydeder — hâl hâl, harf-i tarif harf-i tarif, Yunanca sözcük düzeninde. Cümlenin İngilizcede nasıl okunması gerektiğine dair bir hüküm değildir; Wilson'ın bu konudaki kendi hükmü yandaki sütunda basılıdır. Birini alıntılayanın, ötekinin var olduğunu bilmesi gerekir.
Kitabın sonraki hayatı, çoğu kişinin ondan haberdar olmasının sebebidir. Wilson 1900'de, o sırada Yehova'nın Şahitleri adıyla var olan herhangi bir topluluğun değil, Church of the Blessed Hope'un üyesi olarak öldü. 1902'de Gözcü Kulesi Kitap ve Broşür Cemiyeti'nin başkanı Charles Taze Russell, telif hakkını Wilson'ın mirasçılarından, zamanla da kalıpları aldı. Cemiyet Diaglott'u sonraki altmış yıl boyunca bastı — 1927'de metni kendi preslerinde yeniden dizdi, yüz elli binin hayli üzerinde nüsha çekti, iki dolara sattı ve sonunda bedava dağıttı. Yani Diaglott, yazarlıkla değil sahiplenmeyle bir Yehova'nın Şahitleri kitabıdır; ve yazarların İbranice kutsal yazılardan alıntı yaparken κύριος yazdığı yerlerde Yeni Antlaşma'ya «Yehova» basma alışkanlığı, bu uygulamayı ünlendiren hareketten kırk yıl önce gelmiştir. Telif hakkı 1952'de düştü ve metin o günden beri kamu malıdır.
Bu okuyucuda onunla ilgili iki şeyi kullanmadan önce bilmekte yarar var. Griesbach ne Elçilerin İşleri 8:37'yi ne de Luka 17:36'yı bastı, dolayısıyla ikisi de burada yok; boşluğu kapatıp sonraki her ayeti bir yukarı kaydırmak yerine numaralandırma bu iki yeri boş bırakır, böylece bir gönderme bu sütunda da yandakinde de aynı ayete düşer. Ayrıca ona kayıtlı bir öncel yoktur; bir Diaglott ayetinin altında açılan soy basamağı, daha eski bir İngilizce baskıya değil, özgün diller tabanına gider.
O tabanın ne bastığı konusunda kesin olun. Gösterdiği Yunanca Textus Receptus'tur — etikette ≈ TR 1550 yazar ve o ≈, okuyucunun «bu baskının yapıldığı metni değil, Yunancaya bir tanık sunuyorum» deyişidir. Wilson Griesbach'tan çalıştı. İkisinin uyuştuğu yerde, Yuhanna 1:1'de olduğu gibi, basamak gerçekten de şerh edilen sözcüklerin ta kendisini gösterir. Ayrıldıkları yerde göstermez: Griesbach 1. Yuhanna 5:7'deki Üçlübirlik cümlesini reddetti, bu yüzden Diaglott'ta ondan eser yoktur; altındaki Textus Receptus satırı ise onu tam olarak taşır. Bütün önermesi Yunancanın sayfada, orada olması olan bir satır arası metinde, alıntı yapmadan önce bilinmeye değer tek boşluk budur.