Ad bir yerin adıdır. Elberfeld, Wupper vadisinde bir kenttir, 1929'dan beri Wuppertal'in bir parçasıdır ve işin büyük bölümü orada yapıldı. Üç kişi başlattı: John Nelson Darby, Carl Brockhaus ve Julius Anton von Poseck; üçü de Kardeşler hareketinin Alman koluna bağlıydı. Yeni Antlaşma 1855'te, Mezmurlar 1859'da, Eski Antlaşma 1871'de çıktı — kimsenin adı altında değil, özgün metinden “bazı Hristiyanlar” tarafından çevrilmiş olarak yayımlandılar.
Onu ayıran, altındaki Yunanca'ydı. O sırada dolaşımdaki hemen her Almanca Kutsal Kitap hâlâ Textus Receptus üzerinde duruyordu; bu, ondan koptu ve Codex Sinaiticus ile Codex Vaticanus'un okuyuşlarını, o elyazmaları on dokuzuncu yüzyılın ortalarında yayımlandıkça içine aldı. Eski Antlaşma Masoretik İbraniceden yapıldı. Çeviri ilkesi zarafetten önce kesinlikti: İbranice ile Yunanca'yı katılaşacak kadar yakından izleyen bir Almanca, anlam için eklenen her sözcük eklenmiş olarak işaretli ve hiç bölüm başlığı yok — gerekçesi, özgün metinlerde de bulunmadığıydı. Altındaki söze en yakın duran Almanca sürümler arasında hâlâ sayılır.
Bu, 1905 baskısıdır; Fraktur yerine Latin harfleriyle dizilen ilk baskı. O puntonun küçüklüğünden ötürü Perlbibel diye anılır. Yeni bir çeviri değildi. Rudolf Brockhaus'un 1932'deki ölümüne dek Elberfelder baskıdan baskıya gözden geçirildi ve düzeltildi — Eski Antlaşma'dan Alfred Rochat, Yeni'den Emil Dönges sorumluydu — dolayısıyla buradaki bir tarih, bitmiş bir baskıyı değil, hareket hâlindeki bir metnin içindeki bir basımı adlandırır. Bugün Elberfelder adıyla satılan ise çoğunlukla yine başka bir şeydir: aynı hareketten bir kurul onu gözden geçirmeye yirmi beş yıl harcadı ve sonucu 1975 ile 1985'te yayımladı. O gözden geçirme “Jehova”yı Eski Antlaşma'dan çıkarıp yerine “HERR” koydu. Buradaki metin hâlâ “Jehova” basar; bu da onu American Standard Version'ın ve Darby'nin kendi Fransızca Kutsal Kitabı'nın yanına yerleştirir.
Bu derlemedeki yeri biraz kenarda kalır. Almanca için okuyucuda seçilmiş bir varsayılan baskı yoktur, bu yüzden Almanca arayüz katalogdaki ilk Almanca Kutsal Kitabı açar ve o da budur — her iki Luther Kutsal Kitabı'nın önünde, yalnızca alfabetik sıra yüzünden ve başka hiçbir sebeple. Soy basamaklarında tek başına durur. İki Luther bir zincir kurar: 1912, 1545'ten gözden geçirilmiştir ve 1545 Yunanca ile İbranice üzerine oturur; Elberfelder'in ise kayıtlı bir kaynağı yoktur, çünkü sürekli düzeltmelerle içinden çıktığı 1871 Elberfelder'i bu derlemede bulunmaz. Bir Elberfelder ayetinin altındaki basamak bu yüzden doğruca ≈ işaretli özgün dil tabanına iner — oysa bir sütun ötede duran Fransızca Darby Kutsal Kitabı buradaki en yakın akrabasıdır.